Tweetalige printerversie Eentalige printerversie

Schriftelijke vraag nr. 8-127

van Anne Lambelin (PS) d.d. 18 maart 2025

aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Armoedebestrijding

Jongeren die zich sociaal afsluiten - Bestrijding - Brede publiek - Sensibilisering - Professionals in de onderwijs- en gezondheidssector - Opleiding - Maatregelen - Lidmaatschap van verenigingen - Aanmoediging - Initiatieven

geestelijke gezondheid
bewustmaking van de burgers
jongere
volksgezondheid

Chronologie

18/3/2025Verzending vraag (Einde van de antwoordtermijn: 17/4/2025)

Vraag nr. 8-127 d.d. 18 maart 2025 : (Vraag gesteld in het Frans)

Voor de pandemie werd het fenomeen van de «hikikomori», een verschijnsel waarbij jonge mensen zich opsluiten om niet aan de maatschappij te hoeven deelhebben vooral in Japan waargenomen. Sindsdien komt het ook voor in Europa en in België en treft het een deel van onze jongeren en jongvolwassenen.

Dr.Emmanuel Thill, kinderpsychiater in Doornik, merkte een enorme toename op van jongeren die zich sociaal terugtrekken sinds de lockdowns die te wijten waren aan de pandemie. Hij schreef er onlangs zelfs een boek over: «100 idées pour lutter contre le repli social des adolescents». Momenteel begeleidt dr. Thill een vijftigtal jongeren die gebukt gaan onder dat syndroom en daar komen twee tot drie aanmeldingen per week bij.

Het fenomeen wordt vaak in verband gebracht met een gebrek aan psychisch welzijn, relationele moeilijkheden en het onvermogen tot zingeving en het verdient onze aandacht.

De gevolgen van het zich sociaal afsluiten zijn zorgwekkend: geen motivatie meer voor school, angst voor sociale contacten, depressie en isolement die langdurig kunnen aanslepen. Ouders hebben vaak geen verhaal tegen deze situatie, ze hebben hulpmiddelen en bijstand nodig om hun kinderen te begeleiden en om ze weer aansluiting te laten vinden met de hen omringende wereld.

Preventieve gezondheidszorg is een bevoegdheid van de deelstaten en daarom behoort deze vraag tot het bevoegdheidsdomein van de Senaat.

Mijn vragen zijn de volgende:

1) Beschikt u over bijkomende informatie met betrekking tot dit bijzonder moeilijke dossier binnen de volksgezondheid?

2) Welke initiatieven worden genomen om het brede publiek te sensibiliseren, de professionals in de onderwijs- en gezondheidssector op te leiden en de gezinnen te ondersteunen om zo goed mogelijk om te gaan met dit fenomeen? Zijn er specifieke programma's die mensen uit het onderwijs en de gezondheidssector kunnen leren jongeren met dergelijke moeilijkheden op te sporen en te helpen?

3) Welke maatregelen bent u van plan te nemen om te voorkomen dat jongeren en jongvolwassenen in België zich sociaal gaan afsluiten?

4) Volgens dr. Emmanuel Thill is deelname aan het verenigingsleven een andere manier om weer aansluiting te krijgen met de sociale groep waartoe men behoort. Zijn er initiatieven gepland om jongeren aan te moedigen om lid te worden van een vereniging, zodat ze weer verbonden geraken met mensen uit hun omgeving?