SÉNAT DE BELGIQUE BELGISCHE SENAAT
________________
Session 2008-2009 Zitting 2008-2009
________________
9 juillet 2009 9 juli 2009
________________
Question écrite n° 4-3780 Schriftelijke vraag nr. 4-3780

de Jurgen Ceder (Vlaams Belang)
van Jurgen Ceder (Vlaams Belang)

au vice-premier ministre et ministre des Finances et des Réformes institutionnelles
aan de vice-eersteminister en minister van Financiën en Institutionele Hervormingen
________________
Fraude intracommunautaire - Dommages fiscaux - Récupération Intracommunautaire fraude - Fiscale schade - Recuperatie 
________________
fraude
fraude fiscale
Union européenne
contrôle fiscal
coopération fiscale européenne
collecte de l'impôt
fraude
belastingfraude
Europese Unie
fiscale controle
Europese fiscale samenwerking
inning der belastingen
________ ________
9/7/2009Verzending vraag
(Einde van de antwoordtermijn: 14/8/2009)
2/9/2009Antwoord
9/7/2009Verzending vraag
(Einde van de antwoordtermijn: 14/8/2009)
2/9/2009Antwoord
________ ________
Ook gesteld aan : schriftelijke vraag 4-3781 Ook gesteld aan : schriftelijke vraag 4-3781
________ ________
Question n° 4-3780 du 9 juillet 2009 : (Question posée en néerlandais) Vraag nr. 4-3780 d.d. 9 juli 2009 : (Vraag gesteld in het Nederlands)

Il ressort de l’audit conjoint réalisé en collaboration avec les cours des comptes des Pays-Bas et d’Allemagne que seule une entreprise sur 5 000 serait concernée par la fraude intracommunautaire. Mais ce nombre réduit est néanmoins responsable de quelque 30 % du volume de la fraude. En raison de la vitesse à laquelle la fraude est réalisée, la première priorité est de la détecter et d’y mettre fin rapidement. L’audit mentionne également que, postérieurement, il est encore à peine possible de rattraper fiscalement les dommages occasionnés. En 2005, 0,004 % seulement des sommes à recouvrer ont été effectivement payées. En 2006, il s’agissait de 0,032 % ; en 2007, on est même descendu à 0,0001 %.

1. Quelles entraves juridiques, administratives ou autres empêchent-elles de rattraper les dommages fiscaux engendrés par la fraude intracommunautaire ?

2. Quelles mesures avez-vous déjà prises pour éliminer ces entraves en tout ou en partie ?

 

Uit het samenwerkingsonderzoek van het Rekenhof, de Nederlandse Algemene Rekenkamer en het Bundesrechnungshof blijkt dat slechts 1 onderneming op 5 000 betrokken zou zijn bij intracommunautaire fraude. Maar dit geringe aantal zorgt wel voor ongeveer 30 % van het fraudevolume. Door de snelheid waarmee de fraude wordt uitgevoerd, zijn een snelle detectie en stopzetting de eerste prioriteit. Het onderzoeksverslag vermeldt ook dat de fiscale schade achteraf nauwelijks nog kan worden gerecupereerd. In 2005 werd slechts 0,004 % van de in te vorderen sommen effectief betaald. In 2006 was dat 0,032 %, in 2007 daalde dat zelfs tot 0,0001 %.

1. Welke juridische, administratieve of andere hinderpalen beletten de recuperatie van de fiscale schade die door intracommunautaire fraude wordt veroorzaakt?

2. Welke maatregelen heeft u reeds genomen om deze belemmeringen geheel of gedeeltelijk weg te werken?

 
Réponse reçue le 2 septembre 2009 : Antwoord ontvangen op 2 september 2009 :

Depuis l’instauration du système TVA au début des années 70, les pays du Benelux ont été confrontés à la fraude TVA internationale en raison du système de déplacement du prélèvement de la taxe appliqué à cette époque dans ces trois pays. Suite à la suppression des frontières intérieures au 1er janvier 1993 et à l’élargissement systématique de l’Union européenne, le phénomène de fraude intracommunautaire a logiquement retenu continuellement l’attention de mon département, en particulier de l’ISI.

Afin de limiter au maximum le préjudice pour le Trésor, la fraude carrousel doit être appréhendée de façon préventive et résolue.

Ci-après, un bref aperçu de toutes les initiatives opérationnelles et législatives prises au cours de ces dernières années en vue de lutter contre la fraude intracommunautaire :

- la conclusion d’un accord spécifique de collaboration avec la justice et la police fédérale ;

- la création d’une cellule de soutien multidisciplinaire ;

- la mise à disposition auprès de la police fédérale et des parquets de fonctionnaires fiscaux spécialisés ;

- la reconnaissance de la qualité d’officier de police judiciaire aux fonctionnaires visés mis à la disposition ;

- la création d’une unité spéciale anti-carrousel au sein de l’ISI ;

- la mention immédiate au fisc par les parquets et la cellule anti-blanchiment de dossiers liés à la grande fraude fiscale ;

- le dépôt mensuel obligatoire de la déclaration TVA dans les secteurs sensibles à la fraude, tels que les huiles minérales, les GSM’s, les ordinateurs, et les voitures (voir arrêté royal n° 1, article 18).

- la responsabilité solidaire des dirigeants négligents en cas de non paiement de la TVA due (voir article 93 undeciesC CTVA) ;

- la disposition spécifique anti-abus en matière de TVA (voir article 1, § 10 CTVA) ;

- la responsabilité solidaire des assujettis TVA en cas d’implication dans une fraude carrousel (voir article 51bis, § 4 CTVA) ;

- la possibilité pour le directeur régional de fermer des entreprises en cas de non payement répété de la TVA (voir article 88ter CTVA) ;

- l’augmentation importante des amendes fiscales pénales en matière de TVA (voir article 70 § 1 CTVA) ;

- le remboursement obligatoire de la TVA déduite par l’assujetti sur ses opérations en cause en cas d’implication dans une fraude carrousel (voir article 79, § 2 CTVA) ;

- l’allongement significatif des délais de prescription en cas de fraude (voir article 81bis CTVA) ;

- la saisie des marchandises pour lesquelles les dispositions du CTVA n’ont pas été respectées (voir article 52bis CTVA) ;

- l’alignement du privilège TVA avec le privilège précompte professionnel (voir article 87, alinéa 1 CTVA) ;

- la possibilité pour le directeur régional TVA d’exiger une garantie réelle ou une caution personnelle (voir article 88bis CTVA) ;

- la possibilité pour le receveur TVA de prendre des mesures conservatoires sans l’autorisation du juge des saisies (voir article 89bis CTVA);

- l’obligation d’informer pour les notaires/huissiers lors de vente publique de biens mobiliers (voir article 93undeciesD CTVA) ;

- le développement à l’initiative belge, du système Eurocanet, réseau européen entre autorités compétentes pour le « traçage » d’opérations sensibles au carrousel ;

- la participation très active de l’administration belge aux divers groupes de travail européens ATFS (anti tax fraud strategy).

Qu’une politique antifraude intégrée soutenue par les initiatives susmentionnées fournisse bel et bien des résultats est prouvé par le recul des pertes dues à la fraude carrousel dans notre pays d’environ 1,1 milliard'euros en 2001 à environ 26 millions d’euros en 2008.

En outre, on peut affirmer de façon générale que la récupération même du préjudice fiscal causé par la fraude intracommunautaire est empêchée par divers facteurs, comme :

- le laps de temps entre l’établissement de l’impôt et l’engagement des poursuites par le receveur ;

- le degré de difficulté des poursuites suite à l’utilisation par les assujettis de constructions de sociétés très complexes ;

- la nécessité de mener des procédures judiciaires qui prennent du temps ;

- les procédures formelles et longues entre la constatation de la fraude, la poursuite par le ministère public et le règlement final du dossier judiciaire.

De plus, les entrepreneurs véreux font intervenir des sociétés dormantes, des sociétés avec un minimum de capital libéré sans actif susceptible d’être saisi, des actionnaires et des administrateurs étrangers, sans moyens financiers et ils font usage d’hommes de paille.

Van bij de invoering van het BTW-stelsel begin jaren zeventig werden de Benelux staten geconfronteerd met internationale BTW-fraude omwille van het destijds tussen deze drie landen toegepaste systeem van de verlegging van de heffing. Omwille van het wegvallen van de binnengrenzen per 1 januari 1993 en de stelselmatige uitbreiding van de Europese Unie heeft het fenomeen van de intracommunautaire fraude logischerwijze steeds de uitgesproken aandacht van mijn departement, en dan in het bijzonder van de BBI, weerhouden.

Teneinde de schade voor de Schatkist maximaal te beperken dient de carrouselfraude preventief en kordaat te worden aangepakt.

Hierna volgt een kort overzicht van alle gedurende de laatste jaren getroffen operationele en wetgevende initiatieven ter bestrijding van de intracommunautaire fraude :

- de afsluiting van een specifiek samenwerkingsakkoord met justitie en de federale politie;

- de oprichting van een multidisciplinaire ondersteuningscel;

- de terbeschikkingstelling van gespecialiseerde fiscale ambtenaren bij de federale politie en de parketten;

- de toekenning van de hoedanigheid van officier van de gerechtelijke politie aan bedoelde ter beschikking gestelde ambtenaren;

- de oprichting van een speciale anti-carrousel eenheid binnen de BBI;

- de onmiddellijke melding door de parketten en de witwascel aan de fiscus van aan grote fiscale fraude gelinkte dossiers;

- de verplichte maandelijkse indiening van de BTW-aangifte in fraudegevoelige sectoren, zoals de minerale oliën, de GSM’s, de computers en de autovoertuigen (zie koninklijk besluit. nr. 1, art. 18);

- de hoofdelijke aansprakelijkheid van nalatige bestuurders in geval van gebrek aan betaling van de verschuldigde BTW (zie artikel 93undeciesC WBTW);

- de specifieke anti-misbruikbepaling inzake BTW (zie artikel 1, § 10 WBTW);

- de hoofdelijke aansprakelijkheid van BTW-belastingplichtigen in geval van betrokkenheid bij carrouselfraude (zie artikel 51bis, § 4 WBTW);

- de mogelijkheid voor de gewestelijk directeur tot sluiting van ondernemingen in geval van herhaaldelijke niet betaling van de BTW (zie artikel 88ter WBTW);

- de belangrijke verhoging van de strafrechtelijke fiscale boetes inzake BTW (zie artikel 70 §1 WBTW);

- de verplichte terugstorting van de door de belastingplichtige op zijn ingaande handelingen afgetrokken BTW in geval van betrokkenheid bij carrouselfraude (zie artikel 79, § 2 WBTW);

- de significante uitbreiding van de verjaringstermijnen in geval van fraude (zie artikel 81bis WBTW),

- beslag op goederen waarvoor de bepalingen van het WBTW niet werden nageleefd (zie artikel 52bis WBTW);

- de gelijkschakeling voorrecht BTW met voorrecht bedrijfsvoorheffing (zie artikel 87, lid 1 WBTW);

- de mogelijkheid voor de gewestelijke directeur BTW tot eisen van een zakelijke borg of persoonlijke zekerheidstelling (zie artikel 88bis WBTW);

- de mogelijkheid tot het nemen van bewarende maatregelen door de ontvanger BTW zonder machtiging beslagrechter (zie artikel 89bis WBTW);

- de informatieplicht voor notarissen/deurwaarders bij de openbare verkoop van roerende goederen (zie artikel 93undeciesD WBTW);

- de uitwerking op Belgisch initiatief van het Eurocanet systeem, zijnde een Europees netwerk tussen bevoegde autoriteiten voor de tracering van carrouselgevoelige handelingen;

- de zeer actieve deelname van de Belgische administratie aan de diverse Europese ATFS werkgroepen (anti tax fraud strategy).

Dat een mede op bovenstaande initiatieven gesteunde geïntegreerde antifraude politiek wel degelijk resultaten oplevert, wordt bewezen door de terugloop van de in ons land omwille van carrouselfraude geleden verliezen van afgerond 1,1 miljard euro in 2001 tot afgerond 26 miljoen euro in 2008.

Verder kan in het algemeen gesteld worden dat de recuperatie zelf van de fiscale schade veroorzaakt door de intracommunautaire fraude wordt belet door diverse factoren, zoals:

- het tijdsverloop tussen het vestigen van de belasting en het instellen van de vervolgingen door de ontvanger;

- de moeilijkheidsgraad van de vervolgingen ingevolge het gebruik door de belastingplichtigen van zeer complexe vennootschapsconstructies;

- de noodzaak van het voeren van tijdrovende gerechtelijke procedures;

- de formele en zeer tijdrovende procedures tussen het vaststellen van de fraude, de vervolging door het openbaar ministerie en de uiteindelijke afhandeling van het gerechtsdossier.

Daarenboven schakelen de malafide ondernemers slapende vennoot-schappen in, vennootschappen met een minimum aan gestort kapitaal zonder voor beslag vatbare activa, buitenlandse en onbemiddelde aandeelhouders en bestuurders en maken ze gebruik van stromannen.